Το νέο art project του Ορίζοντα Γεγονότων, στο οποίο συμμετέχω με ποιήματα και εικαστικά έργα μου. Στο Δ∄Ν ΥΠΑΡΧΕΙ ενώνουμε τις δυνάμεις μας μερικές δεκάδες (μέχρι στιγμής) καλλιτέχνες, ποιητές, ζωγράφοι, φωτογράφοι, ηθοποιοί, μουσικοί, γραφίστες, γλύπτες, περφόρμερς και άλλοι, ανύπαρκτοι όλοι, εγκαινιάζοντας με την έκθεση αυτή την "ανύπαρκτη" ή "μη υπαρκτή τέχνη". Τα πάντα εδώ:
Πριν από λίγο καιρό έφτασε στα χέρια μας η ποιητική συλλογή του Αλέξη Δάρα: «Νέα πράξη θαυμάτων», ένα βιβλίο, που ήταν έτοιμο από καιρό, αλλά κάποιες συγκυρίες το είχαν εμποδίσει να κυκλοφορήσει. Χαρακτηριστικό είναι ότι υπάρχει εισαγωγή της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ, που μας δείχνει ότι ο ποιητής ήταν «σαν έτοιμος από καιρό», όπως μας λέει και ο Καβάφης, αλλά, όταν ένας ποιητής θέλει να δει τυπωμένο το έργο του, όσα εμπόδια κι αν βρει μπροστά του, αν επιμείνει, θα τα καταφέρει. Εξάλλου, ο Αλέξης Δάρας έχει ήδη κυκλοφορήσει άλλες δύο ποιητικές συλλογές, αλλά η συγκεκριμένη είναι η πιο ώριμη ποιητική συλλογή του.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό "ο Αναγνώστης" το Δεκέμβριο 2020:
Ταξιδεύοντας
έξω απ’ το κενό μας: Αλέξη Δάρα, Νέα πράξη θαυμάτων (της Δέσποινας Παπαστάθη)
Photo by Atharva Tulsi on Unsplashτης Δέσποινας Παπαστάθη
Η ποιητική συλλογή του
Αλέξη Δάρα Νέα
πράξη θαυμάτων, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις 24γράμματα, στις 21
Μαρτίου 2020, μέρα σημαδιακή μιας και η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης συμπίπτει με
την αρχή της άνοιξης, γεγονός που υποδηλώνει πως «και μόνο ότι η ποίηση
υπάρχει, σημαίνει πάντα περισσότερο φως και λιγότερο σκοτάδι, ανεξάρτητα από το
πόσο φωτεινοί ή σκοτεινοί μπορεί να είναι οι ποιητές ετούτης ή και της άλλης
εποχής».[1] Είναι η τρίτη συλλογή του ποιητή.
ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ η παρουσίαση της 21ης Σεπτεμβρίου, λόγω των έκτακτων απαγορεύσεων που έπληξαν την Αττική. Απ' ότι φαίνεται η Νέα Πράξη Θαυμάτων θα ξεκινήσει τελικά την πορεία της από τα Γιάννενα σε λίγες ημέρες. Η Αθήνα θα περιμένει λίγο ακόμη. Καλή Δύναμη σε όλους μας!
Η Νέα Πράξη Θαυμάτων κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 2020, εαρινή ισημερία και παγκόσμια ημέρα ποίησης. Οι παρουσιάσεις της αναβλήθηκαν λόγω των μέτρων που ίσχυσαν το επόμενο διάστημα. Η πρώτη παρουσίασή της θα γίνει στις21 Σεπτεμβρίου 2020, φθινοπωρινή ισημερία. Οριακές και λεπτές οι ισορροπίες...
Σάββατο 21 Μαρτίου 2020
Στις 21 Μαρτίου 2020, παγκόσμια ημέρα ποίησης,
κυκλοφόρησε η νέα ποιητική συλλογή του Αλέξη Δάρα "Νέα Πράξη
Θαυμάτων" από τις εκδόσεις "24 Γράμματα". Γεμάτη θαύματα, που
ξεκινούν ήδη από το εξώφυλλο που κοσμείται από ένα στερεόγραμμα, όπου μπορεί
κανείς να δει μια τρισδιάστατη εικόνα αν το κοιτάξει με τον κατάλληλο τρόπο. Με
εισαγωγή, ένα από τα τελευταία κείμενα που έγραψε, ειδικά για το βιβλίο, η
Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ πριν μας αποχαιρετήσει. Η συλλογή διαρθρώνεται σε τρεις οργανικά
δεμένες ενότητες: Ι. Πείραμα μέσα στο πείραμα, ΙΙ. Στις αμμουδιές του χρόνου,
ΙΙΙ. Τα καθέκαστα.
Τα ποιήματα της συλλογής αξιοποιούν ολόκληρη
την παλέτα του προφορικού και ποιητικού λόγου, όμως κανένα από αυτά δεν
γράφτηκε χωρίς να έχει κάτι σημαντικό να πει. Κάποια έχουν ήδη παίξει τον
κοινωνικό τους ρόλο. Αρκετά από αυτά έχουν παρουσιαστεί σε πλήθος εκδηλώσεων, τρία
ποιήματα έχουν μετατραπεί σε βιντεοποιήματα, έξι έχουν μελοποιηθεί, εννέα από
αυτά χρησιμοποιήθηκαν στην πειραματική μουσικο-ποιητικο-θεατρική παράσταση του Αλέξη
Δάρα "Αστάθμητος Παράγοντας". Το βιβλίο κοσμούν 15 σχέδια του ζωγράφου
Ηλία Καρρά, εμπνευσμένα από τα ποιήματα της συλλογής.
Όπως γράφει ο Κώστας Καρούσος, Πρόεδρος της
Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών για τη "Νέα
Πράξη Θαυμάτων", σε κείμενό τουπου θα δει προσεχώς το φως της δημοσιότητας,"46 ποιήματα που μπορούν να
αγγίξουν βαθιά τον καθένα μας, αλλά πολύ περισσότερο την ιστορική συγκυρία που
εμφανίζονται, κυριολεκτικά βαράνε στο ψαχνό! Γιατί μιλούν ακριβώς για όλα όσα
ζούμε σήμερα. Ποίηση επικαιρική-διανθρώπινη-και λυτρωτική."
Η Νέα Πράξη Θαυμάτων
είναι αφιερωμένη στην κυτταρική μας νοημοσύνη, μιλάει για το χάος που μας
συντροφεύει και μας καλεί να κολυμπήσουμε στο ποτάμι που μας διασχίζει.Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί
και να ξαναδιαβαστεί.
Με συμβούλευσαν κάποιοι φίλοι να μην βγάλω το βιβλίο μες στη μπόρα της καραντίνας και της απομόνωσης. Να περιμένω την ομαλοποίηση της κατάστασης, να ανοίξουν τα βιβλιοπωλεία, να μπορώ να κάνω παρουσιάσεις, εκδηλώσεις κλπ. Πράγματι, όλες οι εκδηλώσεις που είχα προγραμματίσει αναβλήθηκαν επ' αόριστον. Όμως είχα την ακλόνητη σιγουριά ότι πρέπει να εμφανιστεί τώρα, στην ώρα του. Κάποιοι πιστεύουν ότι ζούμε ένα πείραμα. Και ίσως θεωρούν τον εαυτό τους πολύ ευφάνταστο και προχωρημένο που έχουν μια τέτοια άποψη. Όχι, φίλοι μου, δεν συμφωνώ ότι πρόκειται για ένα ακόμη πείραμα. Δεν είμαστε στα προκαταρκτικά. Έχουμε ήδη μπει στην τελική ευθεία. Καλώς ήρθατε στην πραγματικότητα. Δεν ξέρουμε πόση ακριβώς θα είναι η διάρκεια αυτής της τελικής ευθείας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να διαρκέσει ούτε πολύ λίγο ούτε πάρα πολύ. Πιο απλά, δεν θα φτάσουμε στο τέρμα χωρίς σημαντικές απώλειες, όμως θα αντέξουμε. Ο λόγος που εξέδωσα το βιβλίο μου τώρα, είναι επειδή πιστεύω και νιώθω βαθιά ότι αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε στην ιστορική συγκυρία που ζούμε, δεν είναι άλλο από μια Νέα Πράξη Θαυμάτων. Και αυτό που μπορώ, φίλοι μου, να δώσω τώρα σε εσάς είναι το βιβλίο μου που έχει τον τίτλο αυτό. Ακόμα κι αν πιστεύετε ότι αυτό που ζούμε είναι πείραμα, εμείς ας κάνουμε το δικό μας πείραμα εντός του. Τα ποιήματα αυτά γράφτηκαν τα προηγούμενα 13 χρόνια και είναι γραμμένα για όλα όσα ζούμε σήμερα. Δεν βιάστηκα καθόλου να το εκδώσω, γιατί έπρεπε να κλείσει ο κύκλος του, να είναι πλήρες. Και τελικά η συγκυρία αποδείχτηκε τόσο "μαγικά αντίξοη" που το βιβλίο κυκλοφόρησε ακριβώς την πιο κρίσιμη στιγμή. Από άλλη άποψη, κυκλοφόρησε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, πριν παγώσουν τα πάντα. Διαβάστε το και είμαι σίγουρος ότι θα το ξαναδιαβάσετε. Κι αν οι εξελίξεις τρέξουν τόσο γρήγορα που δεν προλάβετε να το διαβάσετε, κρατείστε τούτο. Νέα Πράξη Θαυμάτων και ο νοών νοείτο. Ο μη νοών ας αφεθεί να το νιώσει. Το ίδιο είναι. Καλή δύναμη! (Η εικόνα, όπως και το εξώφυλλο του βιβλίου, είναι έργα του εικαστικού Σωτήρη Γούναρη.) Αλέξης Δάρας-"Νέα Πράξη Θαυμάτων": Διάθεση ON LINE: https://24grammata.com/product/33445/ καθώς και τηλεφωνικά στο 210 6127074 / Αντικαταβολή (Δωρεάν έξοδα αποστολής σε όλη την χώρα). Και σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Έπιασαν τον Τζούλιαν!
Κι εσύ, αν τ' άκουσες λες: "Μα ποιος είναι αυτός ο Τζούλιαν Ασάνζ;"
Ικέτης προσέφυγε στις πηγές του Αμαζονίου, στα βράχια των Γαλαπάγος, στα δάση
της αγιαχουάσκα, στον άλλον ομφαλό της γριάς Γης μας. Είχαν ήδη χαρακτηρίσει
τους διώκτες του απεχθείς και επονείδιστους. Μα ξεμοναχιάστηκαν και μετά από
εφτά χρόνια έκαναν πίσω. Εφτά χρόνια, ο πιο γρήγορος κλεισμένος σ'
ένα δωμάτιο, λαμπερός ν' ασπρίζει δίχως ήλιο και ζωή, μέχρι που τον πήραν κι
από κει. Κι εσύ ίσως παρακολούθησες κάποια επεισόδια με ένα κατάσκοπο βιαστή. Ήταν τόσο τρελός που ήθελε να δώσει την αλήθεια. Σε ποιόν; Σε σένα κοινωνία.
Γιατί πίστεψε σε σένα ως θρησκεία όπως όλοι όσοι πιστεύουν σε σένα. Και
προδίδονται. Τι έκανες επί εφτά χρόνια κοινωνία για να σώσεις το Τζούλιαν; Αλλά
κι εγώ τρελός δεν είμαι που μιλάω σ' ένα πτώμα; Η τρέλα τού να πιστεύεις ότι η
κοινωνία είναι ακόμα ζωντανή έχει οδηγήσει πάμπολλους σε τραγική κατάληξη. Βλέπουν
πολύ μακριά, πολύ βαθιά, αλλά δεν μπορούν να δουν αυτό που είναι μπροστά στη
μύτη τους. Το εκπληκτικό είναι ότι δεν τους μυρίζει καν. Όπως και οι υπόλοιποι,
ή κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τη μπόχα, ή την έχουν συνηθίσει. Για ποιο λόγο το πηγαινοφέρνουμε και το κλαίμε και το ταλαιπωρούμε το δόλιο το λείψανο; Έχει
σαπίσει πια τόσο πολύ που η βρώμα της δεν ενοχλεί απλώς, αλλά πνίγει. Η
κοινωνία έχει πεθάνει προ πολλού. Γιατί δεν τη θάβουμε επιτέλους; Μπορεί να μοιρολογούμε το πτώμα, αλλά να το κηδέψουμε δεν αποφασίζουμε. Και περιφέρουμε το
ξόανο που πλανά τους εκλεκτούς, τον Τζούλιαν, τον Τζον, τον Τζιμ, τη Ρόζα, το Γρηγόρη, το Ρούντυ, τον Πιέρ-Πάολο....
Ας είναι ο Ασάνζ το τελευταίο θύμα απ' αυτούς που πίστεψαν στην
κοινωνία. Επίδοξοι σωτήρες της ανθρωπότητας μην έρχεστε! Εδώ σας θέλουν μόνο
για να σας διαπομπεύσουν ή να σας εκτελέσουν. Ή και τα δύο. Δεν χρειάζονται την
αλήθεια. Την έχουν μπροστά τους μα την πετούν στα σκουπίδια, δεν την θέλουν.
Σώστε τον εαυτό σας και αυτό είναι ήδη αρκετό. Κι αν δεν πείθεστε κι αισθάνεστε
βαρύ το χρέος σας κι επιμένετε να σώσετε την ανθρωπότητα, σκεφτείτε το λίγο
καλύτερα..., μήπως με το να σώσετε τον εαυτό σας εκπληρώνετε με τον καλύτερο τρόπο
και το χρέος σας προς την κοινωνία;
Από
τις διαμάχες που γίνονται για την εξουσία, η μόνη οντότητα που ποτέ δεν
βλάπτεται είναι η ίδια η εξουσία. Συνήθως αυτή δυναμώνει και ο βαθμός κυριαρχίας
και ελέγχου πάνω στους ανθρώπους εντείνεται.
Παρ’
όλες τις αλλαγές συστημάτων που έχουν συμβεί στην ιστορία, υπάρχει ένα σύστημα
που ποτέ δεν άλλαξε: η ύπαρξη εξουσίας.Το
σύστημα αυτό μέσα από την αλλαγή των μορφών του επιτυγχάνει την αναπαραγωγή και
την επέκτασή του.
Τα
χαρακτηριστικά της σημερινής υπερσυγκέντρωσής της μελετώνται στο βιβλίο αυτό,
καθώς και ο ρόλος και η λειτουργία της παλαιότερα, σήμερα και ίσως στο μέλλον.
Απαγγέλοντας το ποίημά μου "Αιώνας", που πρώτευσε στο φετινό πανελλήνιο διαγωνισμό της Εταιρίας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου, με θέμα την ειρήνη. 26 Αυγούστου 2017, Λυρική Παμβώτιδα, νησί Ιωαννίνων, (φωτογραφία Χάρης Μπινώλης).
Αιώνας Και είπε ο άλλος: «Σφαγμένα αγάλματα, καμένοι πρωταγωνιστές τρύπια τοπία, άφωνοι χώροι... η... επανάσταση της άλλης όχθης». Και η ηχώ είπε: «Ακολουθούμε όλοι τον ίδιο δρόμο και κυρίως εμείς που κολυμπάμε στο νερό που πίνουμε, που τρεφόμαστε με λάσπη κι έχουμε τη γεύση του ουρανού στον ουρανίσκο μας, εμείς που κάθε φορά που βλέπουμε τον ήλιο είναι σημάδι ότι πάμε καλά. Στους καταρράχτες σβήνει η εικόνα τ’ ουρανού. Στους κεραυνούς πνίγεται το νερό». Κάποιος πήγε ν’ αγκαλιάσει και του δέσανε τα χέρια. Κάποιος πήγε να πετάξει και του καρφώσαν τα φτερά. Ο άνεμος, αχ ο άνεμος. Και είπε ο ένας: «Φωτιά, φωτιά!! Η νύχτα να καεί». Και είπε ο άλλος: «Φωτιά, φωτιά!! Να σβήσει η μέρα». Και έγινε παντού φωτιά. Και η ηχώ είπε: «Εδώ στην κορφή της θάλασσας βλασταίνω, εκκρίνω γεννάω το σύμπαν μου εδώ. Θεοί και Θεές λατρέψτε με εδώ. Υπόσχομαι θα πιω το αίμα σου ουρανέ. Δώσ’ το μου». Χύθηκε ο ουρανός και το ποτάμι πλάταινε. Και είπαν τα λάβαρα και τα εμβατήρια: «Πίσω νερό. Μόνο ό,τι καίγεται μπορεί να λάμψει». Και είπε ο κατακλυσμός: «Ησύχασε φωτιά. Μόνο ό,τι ρέει μπορεί να ζήσει». Και ακούστηκε η ηχώ: «Πηγή και θάλασσα, γη και ουρανός. Πότε ποτάμι και πότε κεραυνός. Ποτέ δεν φύγαμε, κι έχουμε φτάσει, και ταξιδεύουμε». Και εμφανίστηκε η ουράνια πύλη κι άρχισε ν’ απλώνεται. Κι έγινε ίριδα παντού, όλος ο θόλος μια ουράνια ίριδα. Κι οι ίριδες γλύκαναν, κατάλαβαν, κοιτάχτηκαν. Δεν είπαν τίποτα.
https://www.youtube.com/watch?v=9JyVYkcPyRg&feature=share
Το βίντεο της 1ης-6-2017 στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, όπου ο Αλέξης Δάρας παρουσίασε το ποίημά του "Καϊάφας" . Μαζί του οι μουσικοί Παύλος Σουφλής, Ανδρέας Βατίστας, Διονύσης Καρούσος και Κώστας Κοκαλιάρης, οι videoartists "Glitch_A" και η Ειρήνη-Βαρβάρα Λαγουβάρδου. Το απόσπασμα είναι από την παράσταση της ομάδας "Ποίηση στην εποχή της εκποίησης", στα πλαίσια του ASFA BBQ festival 2017.
Το ποίημα γράφτηκε μετά τις πυρκαϊές του 2007, οι οποίες για πολλούς ήταν η επίσημη κήρυξη ενός πολέμου που μέχρι τότε συνέχιζε ακήρυχτος, ενώ τα χρόνια που ακολούθησαν πήρε μια πιο απροσχημάτιστη μορφή.
Καϊάφας
Τα κρινάκια δε φωνάζουν πια
οι πεταλούδες δεν οργώνουν τον αέρα
δε σπέρνουν μουσικές τα αγριοπούλια.
Όλα θερίστηκαν, κλαδιά, κισσοί, αύρες κορμιών
που αλώνιζαν με κυνηγητά και γέλια
γύρω από δέντρα χορευτές
στο ρυθμό του κύματος που γινόταν
αφρός, αμμουδιά, θυμάρι, πεύκα, χάδι.
Όχι, άλλα κορμιά δε θα ξαναξαπλώσουν
στις πευκοβελόνες
άλλα κορμιά δε θα ξανανεβούν στα δέντρα
να προσευχηθούν με χέρια ανοιχτά, έτοιμα να πετάξουν.
Δε θα ξαναγκαλιάσουμε αυτά τα δέντρα
να πούμε το παράπονό μας
και να γλείψουμε το ρετσίνι τους.
Τσουρουφλισμένα κελαηδήματα
όνειρα πυρπολημένα
τα μονοπάτια μαύρα
η θάλασσα απανθρακωμένη
καπνός θανάτου
σε μυαλά καμένα
η μέρα τέφρα
και το φως στάχτη κι αυτό.
Μας πήραν τη φωτιά.
Τη φωτιά που ανάβαμε
όταν όλα γύρω ξεραίνονταν
και πάγωναν.
Χορεύαμε γύρω της
στην ακτή του φεγγαριού
ουρλιάζοντας από έκσταση.
Τη γράφαμε
σε τοίχους και λεωφορεία
μια λέξη μόνο το σύνθημά μας
δε χρειαζόταν υπογραφή.
Η φωτιά φούντωνε στην καρδιά μας
και φλόγιζε από μέσα το κρανίο μας
ανεβάζοντάς το σαν αερόστατο πολύχρωμο
προς τον ήλιο.
Η φωτιά τώρα μας καίει.
Μας καίνε.
Εμάς που τίποτα δεν ονειρευτήκαμε τόσο πολύ
όσο την άψη από μια θέρμη φωτεινή.
Κι όμως δε μας ανήκει πια.
Τρέξτε μακριά της να σωθούμε.
Πώς θα σωθούμε χωρίς αυτήν
σ’ ένα κόσμο φτιαγμένο από φωτιά;
στον κόσμο αυτό που τίποτα άλλο
δεν τον ορίζει παρά φωτιά ….. φωτιά.
Όχι, δεν θα την πάρουμε πίσω,
Πάει πέρασε για μας.
Κλεμμένη την είχαμε από θεούς
και μας την παίρνανε διαβόλοι
για ν’ ανάβουν τα καζάνια τους.
Στη μισή ζωή μας την πουλάγαμε
για να ‘χουμε να την αγοράζουμε
στην υπόλοιπη μισή.
Άλλο είναι δυο μισές ζωές
κι άλλο μια ολόκληρη
που μέσα της καίει η δικιά μας φλόγα.
Όσο και να τη σβήναμε
όσο και να το καίγαμε,
ένα κομμάτι ήλιος κυλάει στο στέρνο μας
το υγρό μας πυρ,
κουκούτσι του φρούτου
που πάνω του ζούμε
ο ήλιος μας
ίσως κι αυτός να μη γνωρίζει
το πώς και το γιατί
του διαφεύγουν έφιππες ταξιανθίες
στροβιλιζόμενες από μάτια σε μάτια
σε ρώγες γλυκές, στάλες
γεμάτες ουράνια βέλη
και τόξα τεντωμένα.
Ο ήλιος αντάρτης, ο αλήτης ήλιος
σπέρνει το είναι του όπου περνά
και χώνεται, τρυπώνει να μας βρει
να μας γλυτώσει από τη λήθη.
Αυτή τη φορά δεν θα ξεχάσουμε.
Ο ήλιος τρέφεται από μας,
απ’ την αλήθεια μας.
Ο ήλιος τρέφεται απ’ την αλητεία μας.
Κι αν οι πυρές πυκνώσουν
κι αν μας απαγορέψουν
να μιλάμε πια γι’ αυτόν,
θα είναι εδώ μαζί μας.
Θα περιμένει τη στιγμή
να μας ξυπνήσει πάλι,
όπως περιμένει ο σπόρος
κάτω από τις βρεγμένες στάχτες
τη στιγμή που θα χυμήξει
να βγάλει γλώσσα στην πραγματικότητα.
Ο σπόρος, εικόνα και ομοίωση
Το τραγούδι του ξεσηκώνει τις οντότητες
που κοιμούνται γύρω του
και η μια πάνω στην άλλη
σκαρφαλώνουν προς τον ουρανό.
Ο σπόρος αυτός φτερούγησε
μες απ’ το όνειρο της πεταλούδας
στο ξέφωτο που χόρευαν γυμνές οι νύμφες
όταν κυκλώθηκαν από τις φλόγες,
έτσι ώστε να μην απορεί κανείς
πώς γίνεται να νιώθει μαζί
ένα τόσο αιμοβόρο
απέραντο μίσος,
μια τόσο παράφορη
απύθμενη αγάπη…
Μέσα από τον υπόγειο παφλασμό τους
σκάει ένα βλασταράκι
θέληση.
Ας κολυμπήσουμε στο ποτάμι
που το ποτίζει.
Ας κολυμπήσουμε στο ποτάμι
που μας διασχίζει.
Το δάκρυ μας ας πέσει στο χώμα.
https://www.youtube.com/watch?v=9Ifg5MRR2Kc&t=15s
Το βίντεο της 4ης-6-2016, στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, όπου ο Αλέξης Δάρας παρουσιάζει τα ποιήματά του "Μπες στο κλουβί", "Άβυθος" και "Αστάθμητος παράγοντας" που αποτέλεσαν τη συμμετοχή του με τίτλο "Νουτοπία" στο 1ο Φεστιβάλ Περφόρμανς ASFABBQ. Μαζί του ο τρομπετίστας Αντώνης Σταυρινός.
Το βίντεο της 4ης-6-2016, στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, όπου ο Αλέξης Δάρας παρουσιάζει τα ποιήματά του "Μπες στο κλουβί", "Άβυθος" και "Αστάθμητος παράγοντας" που αποτέλεσαν τη συμμετοχή του με τίτλο "Νουτοπία" στο 1ο Φεστιβάλ Περφόρμανς ASFABBQ. Μαζί του ο τρομπετίστας Αντώνης Σταυρινός.
Μπορείτε να διαβάσετε και να κατεβάσετε σε αρχείο pdf το πολιτικό βιβλίο "Περί εξουσίας" (Ιούνιος 2016) από τον ιστότοπο: http://www.24grammata.com/…/%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B7%… Πατήστε το βελάκι πάνω δεξιά και το έχετε αποθηκευμένο σε ηλεκτρονική μορφή. Ή πατήσετε το σηματάκι της εκτύπωσης για άμεση εκτύπωση. Καλή ανάγνωση! Το "Περί εξουσίας" κυκλοφόρησε σε έντυπη μορφή το Νοέμβριο του 2017, από τον ίδιο εκδοτικό οίκο "24 Γράμματα", συμπληρωμένο και ξαναφροντισμένο.
Συνέντευξη του Αλέξη Δάρα και στιγμιότυπα από ζωντανές εμφανίσεις, στην εκπομπή της Άννας Νικολαΐδη "Ανάδειξέ το" στο τηλεοπτικό κανάλι SBC, στις 22-3-2016: https://www.youtube.com/watch?v=A_z8KTzK0hg
